قدرت فرماندهی محمود اسکندری؛ وقتی یک جمله کافی بود

در نیروی هوایی، فرماندهی واقعی فقط به صدور دستور محدود نمی‌شود. فرمانده باید بتواند در زمان تصمیم‌گیری، بدون تنش و شتاب، اعتماد کامل گروه را جلب کند و بین تصمیم و اجرا هماهنگی ایجاد کند. محمود اسکندری چنین فرماندهی بود؛ کسی که حضورش در مأموریت‌های پیچیده، به‌تنهایی آرامش و اطمینان را به تیم منتقل می‌کرد.

در کتاب «ناصر ایجکت نکن» آمده که او در جلسات بریفینگ هیچ‌وقت نیازی به توضیح‌های طولانی نداشت. تحلیلش کوتاه بود، تصمیمش سریع و لحنش مطمئن. وقتی در پاسخ به پیشنهاد بازبینی نقشه گفت: «مگه اطلاعات کامل نیست؟» همین جمله کافی بود تا همه بفهمند او کنترل اوضاع را در دست دارد. یکی از خلبانان می‌گوید: «وقتی اسکندری در اتاق بود، فضا عوض می‌شد. حتی آن‌هایی که تردید داشتند، به خاطر اطمینان او تصمیم به پرواز می‌گرفتند.»

در مأموریت‌هایی مثل حمله به پالایشگاه الدوره یا بازگرداندن فانتوم از سوریه، سبک فرماندهی او با دیگران فرق داشت. نه با فریاد، نه با اجبار؛ بلکه با تحلیل سریع، صداقت در حرف و اعتمادسازی در عمل. همین رفتار باعث می‌شد خلبانان ارشد داوطلب پرواز با او شوند، چون می‌دانستند وقتی اسکندری هدایت مأموریت را بر عهده دارد، احتمال موفقیت بالا خواهد بود.

بخش‌هایی از «ناصر ایجکت نکن» به همین نوع فرماندهی اختصاص دارد؛ الگویی از رهبری کم‌کلام اما اثرگذار، که هنوز هم در آموزش‌های پروازی به آن اشاره می‌شود.